புதிய பதிவுகள்

வணக்கம்

கவிதை, சிறுகதை, திரைக்கதை என பல்வேறு தளங்களில் இயங்கி வரும் ஆத்மார்த்தியின் பிரத்யேக இணையதளத்திற்கு அன்புடன் வரவேற்கிறோம்!

Visitors Counter

எழுதிச் செல்லும் கரங்கள் 10

எழுதிச் செல்லும் கரங்கள்
10 காதலின் கதாகாலம்

அசோகமித்திரனின் அறுபது வருடக் கதைகள் அத்தனையையும் தொகுத்து தூக்க முடியாத ஒரே புத்தகமாக காலச்சுவடு வெளியிட்டிருக்கிறது. இது பிறருக்கு. அதை எழுதிய அசோகமித்திரன் அதைத் தூக்குவது போல் நினைத்துப் பார்த்தாலே அவருக்கு வலித்திருக்கும். ஜோக்ஸ் அபார்ட், சர்வ நிச்சயமாய் அசோகமித்திரன் கதை குரு. ஒரு உயரத்தில் அமர்ந்து கொண்டு தொடர்ச்சியாய்க் காணக் கிடைத்த யதார்த்த மனிதர்களை நிஜத்தையும் பொய்யையும் மாற்றி மாற்றி அணிவித்து ஒரு நெடிய கதா உலகத்தைப் படைத்த அசோகமித்திரன் எழுத விழைபவர்களின் கடவுள். இது கொஞ்சம் அதிகம் என்பவர்களுக்கு எழுத்தாளர்களின் எழுத்தாளர் அசோகமித்திரன் எனச் சொல்லி வைக்கலாம்.


அவருடைய சில சிறுகதைகள் சங்கைக் காதில் வைக்கையில் கேட்க நேர்கிற ஊழிப் பேரோசை போல் தூக்கத்தைக் கத்தரித்துத் தருகிற ஒவ்வாமைக் கனவு போல் ஒரு குழந்தையின் மொழிதலில் நிகழ்ந்து விடுகிற அபாரமான சொற்கூட்டுப் போல் எதிர்பாராமையின் பொலிதல்கள் அசோகமித்திரன் சிறுகதைகளின் மூலமாக உலகத் தரத்தை உரசிப் பார்த்தவர். சப்தமற்ற கலைப் படத்தின் இடைநகர்தல்களைப் போல வறண்ட நிதானமான இடைமௌனங்கள் அதிகதிகம் பங்குபெற்ற கதைகளை அவர் உருவாக்கினார். அசோகமித்திரனின் மனிதர்கள் மிகக் கச்சிதமாகத் தாங்கள் செலுத்தப்பட்ட நோக்கங்களை நிகழ்த்துவதில் சமர்த்தர்கள். எதார்த்தத்தின் கோணல்களை, மத்திம வாழ்வின் தோல்விகளை, பரிகசித்தல் வெளியேற்றப்பட்ட அபத்தங்களைத் தன் கதைகளில் படர்த்தினார்.

நெடிய வாழ்வு வாழ்ந்த அசோகமித்திரன் தன் சிறுகதைகளை எந்த முகமனுமற்று அவை தன்னளவில் சிறந்து திகழ்ந்து முடங்கி மாளுவதை எல்லாமும் தன் எழுத்தின் தரிசனமாகக் கண்டார். அவருடைய "அப்பாவின் சினேகிதர்" ஒரு world classic. தன் எந்த ஒரு கதையிலும் ஒரு அறிதலைத் திறந்து வைத்தபடிப் பக்கவாட்டில் வேறொரு கதையைச் சொல்ல முனைவது அசோகமித்திரனின் பாணி. இந்தக் கதையிலும் சுதந்திரத்துக்குச் சற்று முன்னர் என்கிற காலத்தில் இரண்டு சன்னல்களைத் திறந்து வைத்து மனித குண விசாரத்தின் விசித்திரங்களைப் பேச முனைகிறார் அசோகமித்திரன். அப்பாவின் இறப்புக்குப் பின்னால் வேற்று ஊருக்கு வந்து சேர்ந்திருக்கக் கூடிய நாராயணன் தங்கள் வாழ்வின் முந்தைய கடைசி ஒடித்தலுக்குக் காரணமான தன் அப்பாவின் நண்பரை யதேச்சையாகக் காண நேர்கிறது. அவரை விரும்புவதற்கு அவனிடத்தில் ஒரு காரணமும் இல்லை. புதிய ஊர், புதிய குடித்தனம், முன்பை விட மனம் நொறுங்கிய அம்மா, இந்த நண்பரைத் திட்டுவதற்கான காரண நியாயங்கள் என அவரை அங்கனம் அந்த இடத்திலேயே கத்தரித்து விட்டுச் செல்லுவதற்கு எல்லா நியாயங்களும் இருக்கின்றன. நாராயணன் அதற்குத்தான் முயல்கிறான். ஆனாலும், அந்த சையது எனும் நண்பர், 'உன் வீட்டுக்கு நான் வரக் கூடாதா' என்று வாய்விட்டே கேட்கையில் அதற்கு மேல் மறுக்க முடியவில்லை அவனால். வேறு வழியில்லாமல் தன் புதிய ஒண்டுக் குடித்தனத்திற்கு அழைத்துச் செல்லுகிறான். வீட்டு  உரிமையாளருக்கு இப்படி ஒரு முஸ்லீம் விருந்தாடி தன் வீடுநோக்கி வருவது தெரிந்துவிடக் கூடாது என நாராயணன் எண்ணுகிறான். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இந்த மனிதரைப் பற்றிய யதார்த்தமான பேச்சுக்களின் போதெல்லாம் மிகவும் குமைந்து மனம் கசிந்து அவரைப் பலவாறு பழித்த தன் அன்னை அவரது இந்த வருகையை எப்படி எடுத்துக் கொள்ளுவாளோ, என்ன சொல்லுவாளோ, என்றெல்லாம் தனக்குள் குமைந்தபடி அவரை வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்லுகிறான். கதையின் கடைசி பத்தி வருகிறது, இந்த இடத்தில் கதை முடியப் போகிறது. வந்திருப்பது யாரெனப் புரிந்த கணத்தில் நாராயணனின் அம்மா 'ஒங்களையெல்லாம் விட்டுட்டு இவ்வளவு சீக்கிரத்துல போறதுக்கு அந்த மனுஷனுக்கு எப்படித்தான் மனசு வந்துதோ' என்று விம்மி அழத் தொடங்கினார்.


அசோகமித்திரனின் கதா துல்லியம், சமரசமற்ற குணக் கேடுகளை குண அழிதல்களை அவர் முன்வைத்துச் சென்ற விதம், ஒரு தவிர்க்க முடியாத கதைசொல்லியாகத் தமிழ்ச் சிறுகதை உலகில் அவரை முன்வைக்கிறது.

இந்தியா டுடே தொண்ணூறுகளில் அவ்வப்போது இலக்கிய மலர்களை வெளியிட்டது. தமிழின் பல முக்கியக் கதை சொல்லிகளின் ஆகச் சிறந்த கதைகள் அவைகளில் வெளியாகின. "ராஜாவுக்கு ஆபத்து" என்கிற அசோகமித்திரனின் இந்தக் கதை, தமிழின் இன்னொரு அபூர்வம். கைவிடப்பட்ட அலுவலகம் சார்ந்த நூலகம் எனச் சொல்ல முடியாத ரெக்கார்ட் ரூம் போன்ற ஒரு அமைப்பு, அதில், மாபெரிய அந்தக் கட்டிடத்தில் எஞ்சுகிற மூன்று பேர்களுக்கு இடையிலான சதுரங்கப் பந்தயங்கள், அதுவரை சமர்த்தர் என்று பல நெடுங்காலம் புகழப்பட்ட ஒருகாட்டுப் புலி இன்னொரு காட்டின் இன்னொரு புலியை எதிர்கொள்ள முடியாமல் திணறுகிறது. "ராஜாவுக்கு செக்" என அர்த்தம் வரக் கூடிய ராஜாவுக்கு ஆபத்து என்ற நிலையில் ஆட்டம் முடிய எப்படியாவது உன்னை விட்டேனா பார் எனப் புலிக்கு வெறி வரும்தானே

ஒரு குறிப்பிட்ட இடைவெளிக்கு அப்பால் காண வாய்க்கிற நண்பரிடம் அந்த சதுரங்கப் புலியைப் பற்றி விசாரிக்கிறார்.அவரைப் பிறகு பார்க்கவல்லை என்று சொல்லும் நண்பரிடம் கடைசியாக சந்தித்த போது டெஸ்ட் ரிபோர்ட் பிரகாரம் எக்கச்சக்கமான மாத்திரை மருந்துகளை உட்கொள்ளுகிற அளவுக்கு அதிகதிக காசக் குறைபாட்டோடு அவர் இருந்தது பற்றி வினவுகிறவருக்கு ஆச்சரியமாக ஒரு பதில் கிடைக்கிறது.இன்னொரு டாக்டரை கன்ஸல்ட் செய்தேன்.அவர் சொன்னதுக்காக மறுபடி ஸ்கான் எக்ஸ்ரே எல்லாம் எடுத்தேன்.எனக்கு எதுமே அப்படிக் குறைபாடு இல்லைன்னுட்டார்.தேவை இல்லாம ஒரு மாசம் மருந்து மாத்திரை உட்கொண்டது தான் மிச்சம்

அதாவது இன்னொருவருடைய காசக்குறைபாட்டு ரிபோர்ட்டும் இவருடைய ஆரோக்ய ரிபோர்ட்டும் மாறியதனால் ஏற்பட்ட விளைவைச் சொல்லி கதையை முடிப்பார் அசோகமித்திரன் அந்த இன்னொரு நபர் தன் ஆரோக்ய ரிபோர்டைக் கொண்டு எந்த டாக்டரிடம் காட்டி இருந்தாலும் உனக்கு ஒன்றுமில்லை என்று கையாண்டிருப்பார்கள்.அந்த முற்றிய வியாதி அடுத்த சில வாரங்களில் அவரைக் கொன்று இருக்கும் இல்லையா..?

நடிகை ஸ்ரீதேவியின் அம்மாவுக்கு செய்யப்பட்ட இடவலத் தவறுதலான ஆபரேஷனை ஒட்டி எழுதப்பட்ட இந்தக் கதை இன்றைக்குப் படித்தாலும் பகீர் என்று ஒரு உணர்தலை விளைவிக்கும்.முன் பழைய காலத்தின் மாபெரிய மதிப்பீடுகளின் துல்லியங்களைத் தன் கதைகளெங்கும் உட்படுத்திச் சென்ற அசோகமித்திரன் இன்றைய புதிய கதைசொல்லிகளுக்கொரு நல்வெளிச்சம்.

இணையமெங்கும் எழுத்துப் பிழைகள் பொங்கிப் பெருகுகின்றன.அவசரத்தில் கவனப்பிழை ஏற்படுவது இயல்பு என்பது தொடங்கிப் பலவித காரணங்களும் நியாயங்களும் இருந்தாலும் கூட கவிதை கட்டுரை உள்ளிட்ட வடிவங்களில் முயற்சி செய்கிறவர்கள் தொடங்கி நெடுங்காலம் இயங்கி வருகிறவர்கள் வரைக்கும் எழுத்துப் பிழைகளை அதிகதிகம் காண முடிகிறது.பிழையே இல்லாமல் தான் எழுதவேண்டுமா எனக் கேட்டால் ஆமாம்.பிழையே இல்லாமல் தான் எழுதவேண்டும் என்பதை எவ்விதச் சமரசமும் இல்லாமல் சொல்வேன்.ஒரு மொழியின் சிதைவு அழிவாக மாறுகிற புள்ளி இது தான்.எழுத்துப் பிழைகளை அனுமதித்துக் கொண்டே செல்கையில் அர்த்தப் பிழைகள் அர்த்தமற்ற சொற்களை அனுமதித்தல் மற்றும் அவற்றுக்கான மதிப்புவழங்கல் ஆகியவற்றால் மொழி மென்மேலும் சிதையும்.மொத்தத்தில் மொழியின் அழிவு நோக்கிய பயணம் எழுத்துப்பூர்வ சிதைவு மூலமாய்த் தொடங்கி நிகழ்வது.

கவனத்திற்கு உட்படுத்த வேண்டிய இன்னொரு விடயம் மொழிக்கும் காலத்துக்கும் இடையிலான தொடர்பு.காலம் மொழியை இலகுவாக்கும்.அதன் உட்புறத்திலிருந்து நெகிழ்த்திச் சிதைக்கும்.மரத்தின் உட்புறம் செல்லரிக்கிறாற் போல் என்பது ஓரளவு பொருந்துகிற உதாரணம்.நகரமயமாதலும் உலகமயமாதலும் ஓரிடத்தில் கலந்து இருப்பதைக் கலைத்து அடையாளங்களைத் திருத்திவிடுவதும் அவற்றின் குண அம்சங்களில் ஒரு சிலவே.அப்படி நேர்கையில் மொழிக்கு நிகழ்கிற எல்லாமும் முற்றிலும் தடுக்க முடியாவிடினும் பெரும்பாலும் தவிர்க்க அவற்றின் சிதைவுகளைக் குறைக்க இயலும்.

இதெல்லாமும் என்னவோ நம் தமிழ் மீது தான் நடத்தப்படுவதாக எண்ண வேண்டாம்.ஒரு மொழி காலங்களைத் தாண்டித் தப்புவது அதன் மீது அதனைப் புழங்குகிற மனிதப் பிடிமானங்களைச் சார்ந்ததே.மொழியின் மீதான புரிதல் தான் இங்கே அவசியம்.சீன மொழியும் ஜப்பனீஸ் மொழியும் தங்களைக் காத்துக் கொள்வதற்காகச் செய்திருக்கிற ஏற்பாடுகளைப் பற்றி அறிய நேர்ந்த போது பிரமிப்பாக இருந்தது.நாம் அத்தனை செய்யாவிட்டாலும் எதாவது செய்தாகவேண்டாமா..?

மொழியின் மீதான பிடிமானத்தை அரசியல் ரீதியானதாகக் கொண்டு செல்வதில் சில ஒவ்வாமைகள் இருக்கின்றன.தூய தமிழ் என்பதை என்னவோ ஒரு கடுங்காப்பி குடிப்பது போலவோ உணவு விலக்கம் செய்வது போலவோ மூஞ்சிகளைத் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு செய்யவேண்டியது இல்லை.அது இன்னும் சிலரை அன்னியம் செய்யும்.மொழி குறித்த ஒரு நெடிய உரையாடலைப் பொதுவெளியில் உருவாக்க வேண்டும்.பல்கலைக்கழகங்கள் தமிழ் வளர்ச்சித் துறை இன்ன பிற இன்ன பிற என தமிழின் பெயரால் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிற எல்லாவற்றிலும் எழுத்தார்வம் பேச்சார்வம் சிந்தனா ஆர்வம் மிக்கவர்கள் குறைந்த பட்ச அறிதல் புரிதலையாவது ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.இல்லாவிட்டால் அங்கே என்ன நடக்கிறது என்று கேட்டால் யாருக்குத் தெரியும் என்ற பதில் மாத்திரமேவரும்.அது கொடியது

சுற்றுப் புறச் சூழல் குறித்த உணர்தல் புவி வெப்பமயமாதல் பற்றிய புரிதல் மக்கள் தொகை பற்றிய அறிதல் போலவே தான் மொழி குறித்த அனைத்துமே.பிறகு வருகிறவர்கள் பார்த்துக் கொள்வார்கள் என்று விட்டோமேயானால் இந்த வாக்கியத்துக்கு எந்த ள வரும் என்று எதிர்வருகிற சந்ததி திணறும்.திகைக்கும்.அல்லது எதுக்கு வேஸ்டா மூணு ல..எல்லாத்துக்குமே ஒரே ல போதும்ல என்று விடுவார்கள்.ழ கரமும் ளகரமும் இடமின்றிச் சாகும்.இது நம் மொழி அய்யா.இது நம் உரிமை கடமை மாத்திரமல்ல.மாபெரும் பொறுப்பு.எல்லோரும் ஒருங்கே குரல் கொடுத்தால் தான் சிறு சப்தமே பிறக்கும்.கவனம்.


காதலைப் பாடுவது தொடர்ந்து வினாவுக்கும் நிராகரித்தலுக்கும் உட்படுத்தப் பட்டு வருகின்றன.இன்னொரு பக்கம் சினிமா என்ற வஸ்து புதிது புதிதாகக் காதலின் அடுத்தடுத்த நிலைகளைத் தேடித் தலைதெறிக்க ஓடுகிறது.இலக்கியம் என்றாலே காதலா நோவ்வே என்று மூஞ்சைத் திருப்புவது ஏன் என இன்பாக்ஸில் ஒரு கேள்வி வந்தது.இதைப் பற்றி சபையில் பேசுகிறேன் என்று கிளம்பி வந்திருக்கிறேன்.காதலைப் பாடுவது குற்றமா..?

தகையணங்குறுத்தல் குறள் எண் 1082

நோக்கினாள் நோக்கெதிர் நோக்குதல் தாக்கணங்கு
தானைக்கொண் டன்ன துடைத்து.

தனியாகவே சண்டை செய்து சமாளித்துவிடக் கூடிய வல்லமை கொண்ட ஒருவள் துணைக்குப் படையையும் அழைத்து வந்து தாக்கினாற் போல் அவள் என்னை பார்ப்பது இருக்கிறது.

இதற்கு ஒப்பான நவீன கவிதையாக கலாப்ரியா எழுதிப் பல சன்னிதானங்களில் அர்ச்சிக்கப்பட்டுவிட்ட புகழ்பெற்ற கவிதையான

காயங்களுடனும் 
கதறல்களுடனும்
ஓடி ஒளியுமொரு
பன்றியைக் கொத்தும்
பசியற்ற காகங்கள் 
உன் பார்வைகள்

என்கிற  கவிதையை கொண்டு வர முடிகிறது.

குறள் அனைவர்க்குமானது.அறத்தையும் பொருளையும் அணுகுகையில் வள்ளுவர் காட்டிய தீர்மான தீர்க்கம் சற்றே மாறுபடுகிறது காமத்துப் பால் குறள்களில்.அதாவது மிஸ்டர் வள்ளுவர் பெருந்தகை லேசாய்க் குழைந்து விடுகிறார்.அதீதம் ஆங்காங்கே எட்டிப் பார்க்கிறது.நம்ப முடியாத அதிசயங்கள் உண்மைகளுக்கு அடுத்த இருக்கைகளில் அமர்விக்கப் படுகின்றன.அழகியல் ததும்புகிறது.

ஒரு உதாரணத்துக்கு இது குறள் 1128:

நெஞ்சத்தார் காத லவராக வெய்துண்டல்
அஞ்சுதும் வேபாக் கறிந்து

என் கண்ணாளனைக் என் நெஞ்சுக்குள் துக்ளியூண்டாக அவனை வைத்திருக்கிறேன்.நான் சூடாய்
எதையாவது குடித்தால் அவன் வெந்துபோக மாட்டானா என்பதே என் அச்சம்.

குறள் 1314:

யாரினும் காதலம் என்றேனா ஊடினாள்
யாரினும் யாரினும் என்று.

யாரை  விடவும் நாம ரெண்டு பேரும் தான் செமையா காதலிக்கிறோம் அப்டின்னு சொன்னது தான் தாமதம்
யாரை விட யாரைவிட அப்டின்னு கேட்டு முகத்தைத் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாள்.





தொடரலாம்
அன்போடு
ஆத்மார்த்தி






Last Updated (Monday, 18 June 2018 09:08)